"Zeg me, wat moeten we nog doen? De A-status van NOC*NSF is toch bedoeld voor Wereldtoppers?"

In dit artikel:

De auteur hekelt dat de Nederlandse schermploeg en floretser Tristan Tulen geen A-status van NOC*NSF hebben gekregen, ondanks internationale prestaties. Tulen en zijn team haalden onder meer Europees zilver, een Grand Prix-overwinning, drie keer het podium in World Cups en staan op dit moment zevende op de wereldranglijst — plek acht levert een automatische plaats voor de Olympische Spelen in Los Angeles op. Volgens de schrijver zijn dit de sterkste resultaten van een Nederlands schermteam in Europa.

In Nederland hebben ongeveer 600 sporters de A-status; veel van hen zullen echter nooit écht uitzicht hebben op Olympische deelname. Tegelijkertijd moeten de schermers alle kosten zelf dekken: trainingen, reizen, verblijf en vaak zelfs het ontbreken van een coach wordt als normaal ervaren. Buitenlandse ploegen reageren verbaasd of geamuseerd als ze horen dat Nederlandse ruiters en staf uit eigen zak moeten betalen.

De tekst plaatst schermen als een wereldwijde, klassieke Olympische sport — vergelijkbaar met atletiek, turnen, zwemmen en wielrennen — en noemt het opmerkelijk dat een ploeg die tot de wereldtop behoort geen structurele ondersteuning krijgt. De schrijver vindt het onbegrijpelijk en onterecht dat topschermers die op hoog niveau presteren geen erkenning en middelen ontvangen die hun internationale positie zouden onderbouwen. Het stuk verscheen eerder op de LinkedIn-pagina van Marinus Wouterse en verwijst naar lokale schermvereniging Scaramouche in Arnhem.